Patas Club de Agility

Agility
Subscribe

4Fran

Facebook de Fran

Máis =>Información

media.php.jpg

Videos:

=> Cotogrande IFEVI . Vigo 26 e 27/03/ 20111: 1.- Agility e Jumping 2.- Agility

=> TerCans 12/03/20111: Jumping

=> Cotogrande IFEVI – Vigo 28/03/2010: 1.- Agility 2.- Jumping

=> Silleda 2010: Jumping

***** A miña web 5 estrelas => O museo do broder collie.


Copa UCA 2010:

Consellos dun Axiliteiro

1º.- O can nunca erra nin se trabuca. O guía é sempre o responsable dos fallos que comete o can. A ignorancia, impotencia ou incompetencia do guía non é culpa do can. O guía é o copiloto!

2º.- O adestramento tanto do can como do guía debe basearse sempre coa pedagoxía do reforzo positivo.

3º.- O can segue ao guía 1º coa vista, 2º co olfato e 3º coa voz. O obxectivo ideal dun guía é conseguir facer o percorrido coma se fora mudo, anticipándose e sinalando o percorrido con movementos e sinais, sen ter que falar ou berrar ao can. A voz só serve para producir unha descarga adicional de adrenalina e só debe empregarse como recurso para animar, acelerar a velocidade ou indicarlle previamente certos obstáculos. Nunca perdas o teu can de vista, e se o fas nun segundo que el non te perda a ti. Algunha técnica implica perder de vista ao can nun instante, neste caso o can debe dominar á perfección a técnica e os movementos precisos do guía. O can guiase polo movemento 1º ombros, 2º brazos e mans 3º pernas.

6º.- Posición na pista. O guía debe situarse no lugar adecuado para guiar o seu can. Ao superar un obstáculo o guía debe anticiparse e indicar cun sinal o seguinte obstáculo.

7º.- Timing ou Coordinación do exercicio. Controlar o ritmo e velocidade é directamente proporcional á posición ideal que o guía debe ter en cada instante. Un guía parado, pode conseguir maior velocidade e control en varios obstáculos.

8º.- Recortar nas vallas é arañar segundos. Un can que recorta moi ben unha valla pode gañar 2” a outro que non o fai. Hai cans moi potentes, isto é bo xa que a velocidade cando salta é a mesma que cando corre en obstáculos lineais, porén debemos saber frear e conseguir que saiba recortar a menor velocidade no caso dos cambios de sentido.

9º.- Planificar. Cando saímos a recoñecer a pista, temos uns minutos de ouro para 1º memorizar o percorrido, 2º resolver as dúbidas e trampas colocadas. Eliminar as dúbidas e decidir. O máis sinxelo é o máis difícil. Non hai percorridos fáciles e as aparencias enganan. Antes de saír á pista a competir, non mires o que fan os demais, reláxate co teu can e repasa virtualmente o percorrido, xa que na pista deberás automatizalo.

10º.- Sair á pista. 1º Seguridade e confianza en ti mesmo e no teu can 2º Concentración. Compite igual que Adestras e Adestra igual que Compites! Se estamos preocupados, nerviosos, dubidosos, inseguros etc., ou non o estamos, son sentimentos que o noso can percibe e lle van afectar. O can ten unha percepción sensorial excepcional. O can é o espello do guía na pista.

=========================================

OS PROBLEMAS MÁIS FRECUENTES NO BORDER COLLIE
Algúns dos comportamentos instintivos que podes atopar no teu can son:
  • Eyering (ollo): o término refírese á maneira en que o can mira fixamente algo, co obxectivo de conseguir que se mova (esto é algo que ao Dux lle encanta practicar cando está deitado no recuncho da pista, ollando como os demáis cans compiten, ou os nenos xogan co balón). Ese algo pode ser un gato, unha escoba, ou simplemente sombras. Basicamente calquera cousa que se mova á altura do ollo do can, e isto inclúe os nenos pequenos. Calquera cousa que o can fixe a mirada e se mova, refórza o seu comportamento, o can cre que a moveu, o que ás veces pode levar a que o can sexa capaz de manterse mirando algo fixamente durante horas. Así o Dux cree que ele é o que fai correr aos demáis na pista de agility :)
  • Persecución-caza: Que can pastor podería facer o seu traballo de maneira eficiente se non fose capaz de ter unha resposta rápida ao movemento do rebaño? Se pos ao can no seu contexto, canto máis rápido de reacción sexa, maior valor ten o can para o pastor. Pero nun contexto domestico, esta calidade non só non é apreciada polos donos senón que pode chegar a ser desesperante; especialmente cando os obxectos aos que quere dar caza, en ausencia doutros mais apropiados, son persoas, coches, bicicletas… Unha vez mais debes velo desde o punto de vista do can, como o obxecto afástase correndo o traballo non se terminou. Ás veces o ollo e a caza poden desencadearse como unha secuencia que se repite de maneira constante.
  • Pastorear: O pastoreo é unha necesidade vital e parte natural do traballo do border, e cando o can activa o seu instinto ao redor dos teus amigos ou compañeiros (agrupalos realizando círculos ao redor) pode causar sorpresa no dono inexperto.
  • Gripping: É o termo que se utiliza cando un border pinza a parte traseira do animal para controlalo ou facer que se mova. Debido a esta función instintiva, os borders teñen a reputación de ser «pinzadores por natureza«. Isto non é necesariamente certo, todos estes instintos poden variar en incidencia e forza dun border a outro. Pero é algo que debemos ter en conta, porque debemos controlalo desde a súa pronta aparición.
  • Dominancia ou comportamentos agresivos: É difícil imaxinarse como un border collie, de natureza basicamente tímida pode ser un crack como can de traballo. Esta raza foi deseñada para ser capaz de intimidar animais máis grandes que eles para facer o que eles queren, simplemente a través da súa determinación e forza de carácter. Como resultado os borders poden ser algo dominantes ou ter personalidades manipuladoras.
Moitos propietarios ademais poden apreciar que o seu can só obedece a unha persoa, xa que foron seleccionados para traballar estreitamente co seu pastor.
Cando dicimos que o noso can ten un «problema de comportamento», hai que definir que é exactamente o que queremos dicir: é realmente un comportamento aberrante ou un fenómeno inusual? Ou é simplemente un comportamento normal para un border que nós consideramos inapropiado ou inconveniente?
Noutras palabras: o comportamento do can é máis problemático para nós que para o can? Isto adoita ser o máis probable na maioría dos casos. Algúns opinan que cando tes un border que che está volvendo tolo polos seus excesos, estas consideracións non teñen importancia. Pero se que a teñen, porque entender a raíz do problema ponche na mellor posición para atopar a solución.
Cos borders é especialmente útil establecer que elementos do seu ?problema? son debidos aos seus instintos naturais de traballo, e cales son máis específicos de cada individuo.
A continuación veremos exemplos comúns de comportamentos que os propietarios poden ver como un ?problema? no seu can cando simplemente son síntomas da personalidade natural do border collie e instintos:
Perseguir: outros animais, nenos, bicicletas, coches…
Mordisquear ou Pellizcar e pastorear.
Hiperexcitación.
  • Patróns de comportamento maniacos, obsesivos e compulsivos: como cans que perseguen sombras durante horas ou hipnotizados por calquera obxecto que o can crea que pode controlar coa mirada.
  • Destrución e ladrido: ambas son maneiras en que os cans cunha elevada necesidade de estimulación mental e exercicio descargan a súa frustración e aburrimento.
  • Ansiedade por separación: Os collies teñen unha necesidade importante de ser parte dun equipo de traballo, e poden reaccionar mal a longos períodos de soidade.
Antes de empezar a buscar as solucións a estes problemas, darvos conta de cantos deles xorden por culpa do choque de culturas: foron criados para unha vida moi diferente á que lles daremos nós nas cidades.
Persecucións.
Os borders están programados para ter unha resposta de caza moi rápida cara aos obxectos que se moven, particularmente aqueles que están á altura dos seus ollos. Poida que non sexa un comportamento moi adecuado para un can de compañía…pero é unha realidade da vida.
Unha vez o border fixa o seu obxetivo móbil, quererao axexar ou cazar ou ambos, dependendo da velocidade do obxeto, e que acción cre o can que lle vai permitir manter o obxecto baixo o seu control. Unha vez o border iniciou a persecución a adrenalina é bombeada a traverso do seu corpo. Canto máis longa e excitante é a persecución mais motivación ten o can por manter baixo o seu control o obxecto que se dá á fuga.
Moita xente pregúntase porque os borders perseguen cousas que non teñen ningunha posibilidade de alcanzar (como os coches), a resposta é que o can pronto descobre que a persecución é gratificante en si mesma, co plus de que os coches e as motos se móven con rapidez, o que fai que o can repita a acción unha vez e outra. Lembra que o can NON SABE que non ten posibilidades de atrapar o coche ou a moto.
Romper o comportamento de persecución.
É fácil desesperarse cun border que insiste en perseguir todo o que se move; pero é máis útil concentrarse en atopar a solución que en pensar no que vai mal.
Podes imaxinar un pastor que permita ao seu border precipitarse correndo cara ao horizonte, como un mísil perdido, mentres hai que traballar coas ovellas? É pouco probable. E a razón disto é que os bos pastores fixeron os seus deberes, desde o principio, para ter un control sobre os instintos de persecución do seu can mediante o adestro: ensinando ao teu can, o quieto ou stop, a sentarse (senta ou sitz), a ollarnos (mira ou look)a tombarse (chan ou platz) ; utilizando se é necesario inicialmente unha corda longa para conseguilo.
Podes facer o mesmo e gañar control sobre o comportamento de persecución do teu can da mesma maneira que ensinas ao teu can o tombado de emerxencia (chan – quieto – toca) e outros exercicios básicos de control. Lembra que hai que ser constante e persistente porque se non terás un can que se deixa levar polos seus incriblemente fortes e poderosos instintos.
Unha vez teñas un can que é capaz de deter a súa persecución (cun tombado ou quieto), é probable que o can estea moi excitado e decida continuar coa carreira (dependendo do lonxe permitícheslle ir na súa persecución antes de darlle a orde de deterse). De maneira que se crees que o teu can vai continuar perseguindo algo, non debes deixarlle marcharse outra vez, podes tentar darlle algunha tarefa diferente para mantelo entretido ou porlle a correa cando se parou (lembra, felicitalo pola súa primeira colaboración). Non caias no erro de atalo cada vez que lle deas a orde de quieto ou tombado a distancia, porque ao final deterioras a orde.
Se tes un border collie cun instinto de persecución especialmente intenso, tes que estar alerta dos perigos dos reforzos e do que se fortalece o comportamento cun exceso de xogos de caza; o teu can pode ter dificultades para entender porque ás veces pode perseguir e ás veces non.
Por ese motivo é importante utilizar os xoguetes moi desexados polos borders (como as pelotas, frisbees, mordedor) só como reforzo para as cousas que o teu can faga ben. E mesmo cando xoguedes a cazar xoguetes debes practicar deter ao teu can en plena persecución: cando o faga ás veces reforzarémoslle deixándolle ir coller o seu xoguete e outras os chamaremos e darémoslle un premio. Estes exercicios ben practicados axudánche a ter ao teu can baixo control.
_________________
«Se feliz co que tes ata que consigas o que persegues»
Artigo dedicado a Lor, a cachorra border collie que ten un carácter de pura raza e que me rompe a cachola. Sinto non traballar de pastor. Xunto co Dux seríamos felices.

Olark Livehelp